Mija już trzy lata, jak pożegnaliśmy prof. Antoniego Podrazę, historyka, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego, społecznika, honorowego prezesa PSL. W związku w przypadającą w zeszłym roku 90 rocznicą jego urodzin zorganizowano z inicjatywy Ludowego Towarzystwa Naukowo-Kulturalnego oraz Zarządu Wojewódzkiego PSL w Krakowie uroczystą sesję naukową poświęconą jego pamięci, która odbyła się 5 lutego bieżącego roku w zabytkowej auli Collegium UJ.

Licznie zgromadzeni udali się najpierw na Cmentarz Rakowicki w Krakowie, gdzie w alei zasłużonych znajduje się grób Antoniego Podrazy. Przed kilkoma miesiącami staraniem rodziny, małopolskich ludowców oraz Towarzystwa Krzewienia Kultury Świeckiej wybudowano pomnik z popiersiem dłuta znanego rzeźbiarza profesora Mariana Koniecznego, twórcy m.in. warszawskiej Nike. Złożono wieńce i kwiaty.  

Następnie w wypełnionej po brzegi auli Collegium Novum, w obecności m.in. przedstawicieli władz miasta i województwa, krakowskiej profesury, rodziny i przyjaciół wysłuchano referatów poświęconych życiu i działalności Profesora. Spotkanie zagaił dr Andrzej Kosiniak-Kamysz – prezes ZW PSL województwa małopolskiego. Dziekan Wydziału Historycznego UJ, prof. dr hab. Andrzej Kazimierz Banach przedstawił sylwetkę uczonego i dydaktyka, błyskotliwego i przenikliwego badacza, uwielbianego przez studentów wykładowcy. Z kolei prof. dr hab. Stanisław Grodziski, bliski przyjaciel prof. Podrazy, podzielił się swoimi wspomnieniami, z których wyłania się postać pełna ciepła, życzliwości i ogromnego poczucia humoru. Ich znajomość i przyjaźń narodziła się w latach czterdziestych, kiedy to jego ojciec, mecenas Stanisław Grodziskim działał, podobnie jak Antoni Podraza, w PSL. Obaj byli ofiarami szykan UB. Działalności politycznej Profesora, która datuje się od 1946 r. poświęcone było wystąpienie, piszącego te słowa, dr. Grzegorza Niecia (Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie). Antoni Podraza po zdławieniu mikołajczykowskiego PSL podjął działalność w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym. Był m.in. w burzliwych latach 1981-1984 członkiem prezydium Naczelnego Komitetu. Po roku 1989 brał aktywny udział w odtworzeniu PSL; był wiceprzewodniczącym Rady Naczelnej PSL-Odrodzenie, wspólnie z Edwardem Kaletą (PSL wilanowskie) doprowadzili do zjednoczenia obu PSL-ów województwa krakowskiego. Do ostatnich dni swojego życia, w miarę jak pozwalał mu pogarszający się stan zdrowia, uczestniczył w życiu partii, w 2004 r. został wybrany honorowym prezesem Stronnictwa. 

Był jednym z ostatnich uczonych, których przecież przed 1989 r. było wielu, podtrzymujących swoje związki ze Stronnictwem, mimo iż bolał nad tym, że odchodziło ono od spraw nauki, edukacji i kultury zacieśniając spektrum swoich zainteresowań i ograniczając szeroki niegdyś krąg sympatyków. GN